Wake-Up: Utah powalczyło o 1-12. Franz smaży. 26 punktów Brooka Lopeza w roku 2026

Wake-Up: Utah powalczyło o 1-12. Franz smaży. 26 punktów Brooka Lopeza w roku 2026

Dla mnie oglądanie meczów NBA Cup to naprawdę jest survival: pojmij ten czerwony-do-poziomkowy parkiet w Houston albo żółty-do-neonowo-borussia-żółty w Miami. Oglądanie koszykówki na takim boisku – takich boiskach – dłużej niż dziesięć minut robi ze mną coś takiego, że nie umiem tego dłużej traktować poważnie. Oczywiście jest to tylko sezon regularny itd. ale w sobotę rano – zwłaszcza teraz po długim tygodniu pracy i kilku małych piątkowych drinkach – to nie dla mnie. Ale z drugiej strony – jeśli mecz NBA Cup to dla kogoś piątek wieczór po tygodniu pracy w Houston i Miami – może jest wszystko w porządku. Może zwyczajnie chodzi o różnicę czasu – i to wszystko.

Więc za nami kolejna noc NBA Cup. Mało czarujący zestaw meczów. Zdecydowałem się więc zostać przy tym, co naprawdę mnie obecnie interesuje – pierwszy prawdziwy tytuł Kevina Duranta. Interesuje mnie też nowy klub Dejounte Murraya – zasługuje, by grać w czymś normalnym – co jest normalne?

Injury-break: Austin Reaves jest day-to-day ze swoją piętą.

Cleveland przegrało w piątek – breaking – bo nie grało w Cleveland.

Czwarty z rzędu mecz Franza Wagnera na 30+ punktów.

Nie omiń Michała o naszej nowej polskiej nadziei – prawdziwym graczu.

(6-6) New York @ (5-8) Indiana 104:106 Brunson 33/11a – Nesmith 18
(1-12) Milwaukee @ (5-7) Orlando 99:107 Jaquez Jr. 22 – Wagner 35/9/12
(6-7) Cleveland @ (6-6) Miami 121:133 Harden 20/8a – Adebayo 37/14z
(7-6) Atlanta @ (2-9) Chicago 117:125 OT Johnson 27/11/10 – Powell 33
(8-4) Memphis @ (4-9) New Orleans 142:111 Grant 22 – Bey 30/10z
(1-12) Utah @ (10-3) Houston 118:125 Peterson 28 – Sengun 43/12/5
(8-5) Golden State @ (11-2) San Antonio 85:123 Cryer 20 – Castle 32
(9-3) Portland @ (1-11) Sacramento 120:107 Avdija 34 – Hunter 24
(8-5) Oklahoma City @ (3-8) LA Clippers 112:113 Gilgeous-Alexander 40 – Lopez 26

Alperen Sengun zdominował w piątek to, co zostało z frontcourtu Utah Jazz, o którym rozmawialiśmy przez całe lato – 43 punkty na 17-24, 12 zbiórek, 5 asyst. Ale Rockets musieli wracać z ośmiu punktów straty pod koniec trzeciej kwarty.

Oczywiście Utah Jazz, 1-12, są największym rozczarowaniem tego sezonu, jednak nie z powodu samej gry, tylko przez kontuzje, które – jedna po drugiej – im przeszkodziły. Najpierw był Nurkić – ale to nie żart, tylko jego zasłony. Po nim Jaren Jackson – nie z powodu jego gry jeden-na-jeden, tylko all-around obrony. W końcu Lauri Markkanen, i to, jak jego ruch bez piłki pomaga całemu atakowi. Oczywiście – bo widzę, co też dzieje się dziś wokół Charlotte – w tym momencie można kwestionować wszystko: przedłużenie dla Keyonte George’a, dealowanie Kesslera do Lakers, czy nawet wybór Darryna Petersona przed Boozerem. Ale w rzeczywistości to plaga kontuzji sprawia, że raz jeszcze można oglądać to, co zrobił ze swoją obiecującą karierą Mo Bamba – wyfaulowany w piątek – słoweńskie minuty Jaxsona Hayesa skaczącego do alley-oopów z jednej nogi, jakby to był jego pierwszy dunk, czy wreszcie nieuniknione pojawienie się Tony’ego Bradleya w meczu NBA tej dekady. Obrona Filipowskiego została zepchnięta w piątek do roli czwartego centra. Nagle oglądanie Josha Greena – i Will Hardy robiący wszystko, żeby Joshem Greenem nie grać obok Josha Okogie.

To wszystko, co przewidzieli bilionerzy w czapeczkach z daszkiem do tyłu. Na szczęście dla nich sezon regularny jest długi i już jest dziesięć – nie osiem – miejsc z piętnastu, by zakwalifikować się do kolejnej fazy. Utah Jazz mieli będą więc szansę na powrót – i co za powrót to będzie!

Jazz grali ostatniej nocy w Houston, które nie potrafiło trafić trójki, mając KD w swoim składzie. Zatrzymajmy się więc tu na chwilę, bo stało się coś zabawnego – jeśli pamiętasz, co pisałem dwa dni temu. Po pierwszym timeoucie Ime Udoka ustawił dwóch graczy na lewym skrzydle, by postawili zasłonę KD, który ruszał z lewego rogu. Tak jakby Rockets wiedzieli, że muszą dodać takie małe rzeczy do swojego ataku. Po innym timeoucie w drugiej kwarcie z lewego rogu do rąk Alperena Senguna na szczycie ruszył VanVleet. Małe próby nauczenia się tego, co powinno chodzić we flow nieprzerywanej gry – nie tylko zagrywki z timeoutów. O tym jest sezon regularny – by Rockets byli mniej mechaniczni, bo ograniczona wizja podań Senguna to coś, co najbardziej oddziela go od jego wzoru z Denver.

Sezon regularny jest też o kontuzjach. Zrobiło się z tego niezłe zamieszanie. Hollinger miał w tym tygodniu statystyki o tym, ile się zmieniło na przestrzeni dwudziestu ostatnich lat. Ja jestem tylko ledwo zainteresowany. Lubię oglądać w listopadzie zabawnych graczy, jak nr 9 w Houston – w piątek rezerwowy center. On na pewno nigdy nie próbowałby nawet rzucać za trzy.

Mecz Utah-Houston przeszedł z 39 procent w pierwszej kwarcie do 47 w czwartej – Rockets bowiem długo nie traktowali tego serio, za to Jazz bardzo; Jazz i nr 9 Oscar Tshiebwe – zobaczmy więc, co innego stało się w piątek.

Dziesięciu Grizzlies było znów w double-double. Tommy Iisaloball. 142 punkty Memphis w gupim Nowym Orleanie: -132 w czterech przegranych z rzędu. W Memphis Ty Jerome trafia 61 procent floaterów, skubany.

Warriors w San Antonio BYŁOBY – gdyby nie Steph. Draydog jednak skorzystał z okazji, by zdzielić Victora. Dobrze, że to chociaż w Golden State jeszcze w piątek działało:

Wemby po meczu zapytany o to, czy ma o tym jakieś słodkie myśli:

„Czy mam o tym myśli? Niewiele. Nie jestem zdziwiony”

Wszystko to w okropnym-LJ-Cryer blowoucie. Yaxel był 1-13 jako alpha, -40 w 24 minuty. „Im fucked up mentally right now” – po grze z Wembym. Jeszcze le’wykończymy tego gościa.

Ten mecz zaczął się 18-0 i Warriors zdobyli pierwsze punkty, gdy Wembanyama zszedł na ławkę. CO-MVP.

Portland jest 9-3 i Dame jest historią:

LeBron, KD, Curry, Lillard – lubimy swoje stare gwiazdy. Nowe nas jeszcze tak nie absorbują.

Shai Gilgeous-Alexander raz jeszcze miał szansę udowodnić Clippers, że nie mieli racji:

Clippers po meczu znów próbują rozpracować sobie to, że w gruncie rzeczy połączenie Kawhia z Georgem to coś, co zrobiłby każdy fan LA Clippers. Tylko 10 punktów ławki OKC.

Szansę miał też Karl:

37 punktów i 14 zbiórek Bama Adebayo bez straty, 37 punktów Giannisa na Cavaliers, ale – więcej – 17 asyst i 22 punkty Daviona Mitchella, jako sobotni popołudniowy-to-watch? Haini? Everybody? Tylko ten przeraźliwie żółty parkiet:( Ale Ryan Conwell – 20 punktów – te sprawy. Tylko Bron i Wade w historii Miami mieli po 35+ w jednym meczu, słodko. Peyton Watson robiony kozłem ofiarnym: 0-5 za trzy, ostrzegałem?

Chicago wygrało mecz koszykówki – Matas Buzelis, który nie chce już tyle rzucać za trzy, ale tu musiał:

Niestety Chris Haynes donosi, że Phoenix Suns są zainteresowani Dejounte.

Nikola Topić zadebiutował ostatniej nocy!

Dyskusja 6G

Komentarze 0

Masz coś do dodania? Wskakuj do rozmowy.

Jeszcze nikt nie skomentował tego tekstu. Rozpocznij dyskusję.

Szósty Gracz na bieżąco

Włączyć powiadomienia?

Damy Ci znać o nowych tekstach, podcastach i materiałach 6G. Po kliknięciu potwierdź zgodę w oknie swojego urządzenia.

Możesz zmienić decyzję w sekcji „Powiadomienia 6G” w stopce.