
Tata James
LeBron w Lakers
Ile wiemy o motywach graczy i tym co nimi kieruje, co ich napędza?
Udajemy, że wiemy wszystko, bo się znamy, „znamy” na koszykówce NBA.
A wiemy właśnie tyle:
—————————————————————————————————————————————–
Nic nie wiemy.
(We wstępie nie wypada mi pisać co dokładnie wiemy, bo to tylko jedno, krótkie słowo i do tego bardzo brzydkie.)
—————————————————————————————————————————————–
Nawet nie wiemy ile tak naprawdę drużyn było w wyścigu po Jamesa, ile wierzyło, że to się może udać. Mogliśmy to tylko po swojemu, ze swojej kanapowej perspektywy analizować i doradzać, ach jak doradzać:
- Philadelphia 76ers to miał być no-brainer. Młoda drużyna z dwoma graczami już zahaczającymi o Top20 ligi, z których jeden ma tego samego agenta co James i właściwie w stylu gry i wszystkim co robi jest jego padawanem. Drużyna wypchana po brzegi assetami umożliwiającymi handlowanie po graczy gotowych do gry o wszystko już teraz, a jednocześnie tak młoda, że mógłby w niej się wieźć zamykając Konferencję Wschodnią przez kolejne 5 lat. Drużyna, dla której złożenie nieprzebijalnej oferty za Kawhiego to jak splunąć: Fultz lub Saric, Covington, Smith i pick Miami i weź to przebij Magicu Ingramem z patyków.
Mógłby tam budować swoje legacy, człowieka który na ponad dekadę pozbawił nadziei całą konferencję. Przy okazji rynek duży, kibice fajni i trener dobry. Jak można im odmówić? - Boston Celtics. Siła umysłu o której tyle mówił, jest porównywalna tylko w San Antonio. Najlepszy trener w lidze i najbardziej skurwysyński i pozbawiony skrupułów GM. Wieloletnia stabilność organizacyjna. Młody, switchujący i na wskroś nowoczesny zespół, z którym dopiero co się mierzył i miał tylko jednego gracza na boisku, którego mógł atakować (Scared Terry). Ktoś taki jak James na pewno myślał o potencjale lineupu LeBron-Brown-Tatum-Hayward-Horford, z kolejnymi 10 skrzydłowymi wchodzącymi z ławki. I pickami Memphis i Sacramento w nadchodzących draftach. Warriors na myśl o tym zaczęli dzwonić do Houston z pytaniami o możliwość fuzji.
- Houston Rockets. Ogarnięty większą niż LeBron obsesją pokonania Warriors GM, który wraz z potężnym, wąsatym mózgiem ofensywnym, ustawił grę swojego zespołu wzorując się na tym co robi James w trudnych seriach: zwalnianie tempa, koncentracja na pojedynczych posiadaniach, izolacje dominujących ofensywnie graczy umiejących rozrzucić piłkę z podwojeń, szukanie i eksponowanie najsłabszego elementu obrony przeciwnika, otoczenie tego strzelcami za 3, gwarantującymi zwiększenie wariancjii doprawienie hustlującymi silnorękimi, walczącymi na ofensywnej zbiórce. Jeśli patrzysz tylko na playoffy, to Houston Rockets są LeBronem drużyn, tylko pozbawionym LeBrona w składzie. Jeśli gdzieś chcesz się rzucić do gardła Golden State, to chcesz to zrobić w Houston.
- San Antonio Spurs. Greg Popovic, RC Bufford i Kawhi po którego nie trzeba handlować. Siła umysłu i najlepsze uzupełnienie dla Jamesa wśród graczy i wśród trenerów. Legendarnie dobra organizacja. Big3 LeBron-Kawhi-Pop to byłoby najlepsze tego typu Big3 w lidze.
- Cleveland Cavaliers. Dom. 4 lata temu pisał, że chce wychować tu dzieci. Był z tą drużyną o jedno obsranie się sędziego lub o jedno obsranie się George’a Hilla lub o jedno obsranie się JRa Smitha od wygrania G1 z tymi Warriors, nie złamania ręki i rzucania średnio 50 pkt na mecz w Finałach. Jeśli ktoś myśli, że mógł walić 50 na mecz w Finałach i przy okazji w meczach domowych być też sercem obrony, to jest to na pewno on sam. Dodajesz do tego, za Sextona i czary, Kembę Walkera z Batumem, robisz kilka poprawek składu i możesz spróbować to powtórzyć i, tym razem zdrowy, pseudo-samotnie wpieprzyć Warriors. Ten tytuł razem ze wcześniejszym przeżuciem drużyny 73-9, sprawiłby, że stałby się nieśmiertelną legendą, GSW jednym z all-time niedocenionych teamów, a fani Jamesa mogliby wypisywać na Twitterze rzeczy typu 2>6, 4>6 i tylko „20 letni fani MJa od zawsze” byliby gotowi się z tym kłócić.
- Los Angeles Lakers. Miasto, które kocha jego rodzina, miasto gdzie może prowadzić swoje biznesy i klub z ładną historią. Cap space i młodzi gracze, ale drużyna będąca daleko od możliwości kontendowania. Do tego to gniazdo czarnych żmij, dla których byłby tylko fałszywym bożkiem, stojącym obok ołtarza Boga-Węża. Do końca życia fani Lakers mogliby mu prezentować prosty diagram 24>23, a po podaniu w kluczowej sytuacji, słuchałby przez rok, że prawdziwe Mamby nigdy nie pudłują, nie mówiąc już o podawaniu. Jedyna drużyna w lidze, (poza Bulls) po przejściu do której, jej fani nigdy nie uznaliby go za najlepszego koszykarza w historii tej drużyny. Po co mu to.
- Denver Nuggets. Byli w tym wyścigu, tylko po to, żeby nam pokazać, że nawet GMowie NBA nie umieją ocenić co siedzi w głowach graczy i kto jest w tym wyścigu.
Teraz wiemy.
Oczywiście wybrał Lakers.
Najgorszą koszykarsko opcję.
Do końca nie chciałem w to uwierzyć, mimo wszystkich znaków na niebie i ziemi, w dniach poprzedzających tę katastrofę, która zapisze się w annałach jako Dzień W Którym Skończyła Się Konferencja Wschodnia.
Jestem smutny.
Pewnie wszyscy, poza tymi biednymi pokrzywdzonymi, purpurowo-złotymi kibicami sukcesu jesteśmy smutni. Oni się cieszą, bo po latach porażek, tym koszmarnym czasie marazmu, zasługiwali, po prostu kurwa zasługiwali, na nowego super-gracza NBA i kontendującą drużynę. Ile można tak cierpieć? Rok to dużo, dwa to hardkor, a trzy to już przesada. A oni biedni aż 6 lat musieli się męczyć, mając tylko kilka wysokich wyborów w drafcie, w przeciwieństwie do kibiców pozostałych 29 drużyn NBA, które już się swoje w tym czasie nachapały. No więc mają. Bo się należało, bo świat nie jest sprawiedliwy, bo ostatnie lata narracji o rosnącej sile małych rynków można sobie w dupę włożyć. Liczy się miasto. Z dzisiejszego, rewelacyjnego tekstu Lee Jenkinsa przebija się jedno wrażenie: LA i LJ i MJ (ten uśmiechnięty) razem będą potężnym magnesem, który nie zadziałałby w Cleveland czy nawet Philly. Nie wiem jak można kibicować takiej drużynie jak Lakers. Co jest fajnego w drużynie, która ma za łatwo?
(Jeśli przypadkiem czujesz w powyższym akapicie jakieś wrażenie delikatnej niechęci do wspaniałego klubu Jeziorowców z miasta bez jezior, to jesteś na tropie. Pokochałem Detroit Pistons pierwszą miłością, bo grał tam Ben Wallace, ale związałem się z nimi na zawsze, dałem serce i straciłem głowę, bo ze wszystkich klubów świata, w Finałach 2004 rozjechali akurat tych nadętych bufonów z LA. No i teraz Lakers mają LeBrona, a ja od tego czasu żadnego mistrzostwa i nieusuwalną z serca drużynę z amerykańskiego Wąchocka. Tak właśnie na tym wyszedłem.)
To jak James podjął tę decyzję, że podjął ją już pierwszego lipca, do tego podpisując od razu długi kontrakt, ma swój wydźwięk. Pokazał tym jednoznacznie, że planował Lakers od dawna i to w Los Angeles chce być szczęśliwy. Jeśli się wahasz, to będąc graczem o jego pozycji nie podpisujesz tak długiej umowy. Jeśli się wahasz, to się chociaż osobiście spotykasz z różnymi drużynami. A jeśli się nie wahasz, to kurtuazyjnie pogadasz przez telefon z dotychczasowym klubem, do kogoś wyślesz swoich ludzi, ale sam wrócisz z wakacji prosto do domu w… oczywiście Los Angeles i lakonicznie ogłosisz, też przez swoich ludzi: „Siema, jestem w LA i zostanę tu na długo.” Robiąc to, pokażesz też, że w decyzji, The Decyzji, koszykówka to drugi plan. Nie to, żebyś wcześniej nikogo nie uprzedzał, bo oczywiście, że i Ty i Twoje ziomki już przebąkiwaliście o poza koszykarskich motywach.
Mam kilka luźnych take’ów co to znaczy:
- LeBron chce być jak Magic
- LeBron chce mieć portfel większy niż Magic.
Earvin słynie z uśmiechu i sukcesu w biznesie. James to ten chłopak, który jak był młody to był powszechnie krytykowany, za publiczne przyznanie, że marzy o tym, żeby być najbogatszym człowiekiem na świecie. Los Angeles i mentoring Magica może mu nie pomogą w kupieniu Facebooka, ale pomogą w zarabianiu pieniędzy lepiej niż siedzenie w Cleveland, Ohio, gdzie inwestować można co najwyżej w sortownie śmieci. - LeBron nie chce być Magic’iem.
Mówi o pogoni za Michaelem, mówi różne rzeczy. Nie jest kseroboyem jak Kobe, żeby być jak MJ z Hollywood, nie jest wyznawcą Johnsona, żeby grać na boisku jak on i robić Showtime. On już wie kim jest, wie, że jest jednym z kilku historycznych GOATów. Goni, ale na własnych zasadach. Nie potrzebuje, żeby ktoś mu mówił, że jest od kogoś innego lepszy. Możliwe, że w swoich oczach i oczach swojego otoczenia już jest najlepszy w historii. A może, ten wychwalany koszykarski piękny umysł wie dobrze, że nie ma sensu porównywać graczy z różnych epok, bo to niemożliwe, a każda epoka ma swojego GOATa, a on już w tej epoce nie ma czego udowadniać. Może zdał sobie sprawę, że, żeby być zapamiętanym tak bardzo jak MJ, nie musi być jak MJ, tylko wręcz przeciwnie, musi być zupełnie inny. Może jego legacy to wyciągnięcie z dupy małego Cleveland, to zmiany druży, to dwa mistrzostwa dla Heat, to wejście w najcięższą historycznie organizację w lidze i przyjęcie tego ciężaru ze wzruszeniem ramion. To wyniesienie słabej drużyny z pięknego miasta do poziomu świetnej drużyny z pięknego miasta. A, że być może tylko do poziomu kontendowania, a nie mistrzostwa? Może on już wie, że mistrzostwa nie są jedynym czynnikiem decydującym o klasie gracza. Sam był przecież już w 9 Finałach ligi i tylko 3 z nich wygrał. Ile z nich może poczytać sobie jako porażkę, skazę na swojej legendzie? Chyba tylko Mavs 2011, każdy inny to sukces, lub sukces ponad stan, w końcu lepiej odpadać w Finale niż w pierwszej rundzie. I dobrze wiesz, Ty i ja, że tam gdzie piszę „może”, tam on to już ma dawno gruntownie przemyślane. - James to człowiek Nike.
Nikt się chyba nie zdziwi, jeśli w biografii Króla pojawi się fragment o jakimś bonusie finansowym dla Jamesa za przeniesienie się do Los Angeles, zawartym w jego dożywotnim, ponad miliardowym, kontrakcie z Nike. - LeBron jest Tatą.
Bycie Tatą to duża sprawa. Jeśli nie masz dzieci to nie jesteś w stanie tego do końca zrozumieć. To one są najważniejsze, ważniejsze niż Ty, Twoje legacy, Twoja kariera, Twój czas, Twoje cokolwiek. Narzekamy na to przez telefon z Sebastianem co tydzień. Mając dziecko nie myślisz już o tym, że po prostu chcesz mieć pieniądze, tylko, że chcesz mieć pieniądze, żeby temu dziecku było dobrze. Nie, że chcesz mieć wielki dom z basenem i szampanem lejącym się ze spryskiwaczy w ogrodzie, tylko że chcesz mieć dom, w którym Twoje dzieci będą szczęśliwe. Nie, że chcesz mieszkać w mieście swojego dzieciństwa, a w mieście, w którym ich dzieciństwo będzie możliwie najlepsze. Przez to, że patrzymy na sportowców, jak na postaci z innej rzeczywistości, jak na ludzi, których nie ruszają zwykłe problemy, jak depresja (rusza), złamane serce (rusza), czy zwykła sraczka (rusza bardzo, spytaj George’a Hilla), to zapominamy, że dla nich rodzina może być tak ważna jak dla nas. Ten obraz rozmywa nam jeszcze bardziej fakt, że wielu z tych sportowców to niedojrzałe dzieciaki, które mają dzieci, mają żony i byłe żony, ale nie mają rodzin. Co taki Tristan Thompson może wiedzieć o rodzinie? On jej nie ma, ma tylko serię elementów teoretycznie ją tworzącą, ale nie ma samej własnej rodziny, bo tak naprawdę jest tylko gościem, który chce zaliczyć maksymalną ilość celebrytek i czasem zapomni o ubiorze dedykowanym do takich okazji.
James tymczasem jawi nam się człowiekiem, który swoją rodzinę ma, pielęgnuje i bardzo blisko trzyma. Nie słyszymy o jego skokach w bok, o kłopotach, za to słyszymy o jego miłości do dzieci, o tym jak poświęca im większość swojego wolnego czasu, jak bardzo dba o ich rozwój i jak ważne dla niego jest to, żeby one i ich matka, byli szczęśliwi. Pamiętaj, że to może być dla niego jeszcze ważniejsze niż dla Ciebie czy dla mnie, bo to on wychował się bez ojca i przez to może stara się dla swoich dzieci jeszcze bardziej. Nie bez powodu kontrakt Jamesa z Lakers jest tak skonstruowany, że może stać się wolnym agentem akurat przypadkiem wtedy, kiedy jego syn będzie mógł prawdopodobnie przyjść do NBA.
A jego rodzina jest najszczęśliwsza w LA. Mają tam dwa domy, teraz już nie tylko letnie, i każde wakacje tam spędzają. Jego Ukochana chciała tam mieszkać. On co roku spędzał lato, żyjąc w LA, bawiąc się tam i widząc swoją rodzinę prawdopodobnie dużo szczęśliwszą niż podczas szarych miesięcy w Akron, Ohio. Jeśli nie ma już kompleksu MJa, jeśli jako koszykarz już nie musi za wszelką cenę „komuś pokazać”, to czemu nie odpuścić trochę, żeby spędzać więcej czasu ze swoimi najbliższymi? Widzieć jak dzieci się rozwijają i zmieniają i być tego ważną częścią, w końcu to wszystko jest niestety absolutnie niepowtarzalne. Czemu nie pójść w miejsce, które wciąż ma sportowy sens, nawet jeśli trochę mniejszy niż inne, ale za to Twoja rodzina będzie z tego powodu szczęśliwsza? Niech będzie co ma być, chcemy być razem, chcemy być szczęśliwi. Rozumiem to, rozumiem tak bardzo, że chociaż jeden z moich ulubionych koszykarzy, trafia do klubu, którego najbardziej nie cierpię, zwłaszcza kiedy wygrywa, to nie umiem być na niego zły. Jestem trochę smutny, ale nie ma w tym ani krztyny złości. Może James, pod tym całym wizerunkiem idealnego sportowca i skutecznego biznesmena, to w głębi duszy po prostu człowiek rodzinny, który wreszcie może postawić swoich najbliższych na pierwszym miejscu? Jeśli tak jest, a podejrzewam, że jest, to nie da się nie szanować tej decyzji. Jako ojciec, kiwam tylko z uznaniem głową. To jego życie, niech przeżyje je najlepiej jak się da. Jeśli to oznacza koncentrację na rodzinie, to znaczy że myślimy podobnie.
Nie ziewaj, przechodzimy teraz do tej mniej istotnej części decyzji, czyli do sportu… starczy tego na akapit.
Wszyscy wiemy jak jest: Na rynku są jeszcze Boogie i Capela, Lakers pewnie pozyskają prędzej czy później Kawhiego, prawdopodobnie prędzej, odkąd przyjście Jamesa dało im rozsądną przewagę negocjacyjną nad Spurs (i tak przyjdzie tu za rok). Magic zaraz po Jamesie zaczął podpisywać fillery do składu na jednorocznych umowach: Lance, JaVale i KCP… ALE!, wygląda na to, że każdego z nich trzech Lakers mogą zmieścić w wyjątki, podpisując wcześniej obok Jamesa jakieś drugie duże nazwisko. Pamiętajmy, że jesteśmy jeszcze w trakcie okresu moratorium, co oznacza, że pierwsze prawdziwe podpisy, gracze będą składać dopiero 6 lipca. Do tej pory Lakers, byleby to dobrze planowali, mogą jeszcze dodać jakiegoś kozackiego gracza i parę małych kontraktów, już teraz, tym co dogadali do tej pory, zostawiając sobie furtkę na przyszłoroczny rynek FA, a tam znowu pojawi się dużo dużych nazwisk. Potem istotna jest tylko kolejność podpisów, widzieliśmy to już nie raz. Ten projekt sportowo na oko jest wyliczony na walkę o mistrzostwo w 2020 roku, a nie 2019, stąd też prawdopodobnie taki długi kontrakt Jamesa. Daje nim Lakers stabilność, kredyt zaufania i lepszą pozycję negocjacyjną przy pozyskiwaniu wolnych agentów w tym i przyszłym roku. To bardzo ciekawe co tu się wydarzy, zwłaszcza że duet Magic-Pelinka już zdążył nam pokazać, że mimo podśmiechujków z Mr Obvious i ogólnych obaw o zdolności menedżerskie Johnsona, to jest to rzetelny zarząd, który przy wsparciu magii miasta i Jamesa, powinien do końca bieżącej dekady stworzyć w Los Angeles kolejną wyjątkową, pieprzciesięfanilakers, drużynę.
Ale to wszystko nie ma teraz wielkiego znaczenia. Tata James, tata Konferencji Wschodniej i trójki dzieci, mąż swojej żony, znalazł się wreszcie w miejscu, w którym jego rodzina będzie najszczęśliwsza.
Dyskusja 6G
Komentarze 0
Masz coś do dodania? Wskakuj do rozmowy.
Jeszcze nikt nie skomentował tego tekstu. Rozpocznij dyskusję.