Bielecki: Nieodżałowany powrót

Bielecki: Nieodżałowany powrót

Washington Wizards bardzo potrzebowali kogoś takiego jak Michael Jordan. Zespół, który od zmiany nazwy w 1997 roku tylko w swoim pierwszym sezonie przekroczył barierę 40 zwycięstw (co i tak nie dało awansu do Playoffs), a w kolejnych trzech rozgrywkach wygrywał średnio 22 spotkania, był pośmiewiskiem ligi. Ba! Jordana potrzebowało też miasto. Waszyngton, który ma drużyny we wszystkich najważniejszych amerykańskich ligach sportowych, od lat nie osiągał sukcesów na tym polu.

W 2000 roku Jordan negocjował z kilkoma drużynami, między innymi z Hornets i Bucks. Już jako legenda, mająca status najlepszego koszykarza w historii, szukał miejsca w zarządzie klubu NBA. Wizards skusili go nie tylko rolą prezydenta ds. koszykówki, ale też udziałami w klubie. Środowisko było jednak zdziwione wyborem MJ’a. Wszystko przez to, że nie pałał on szczególną sympatią do Abe Pollina, właściciela drużyny ze stolicy USA. W przeszłości obaj panowie dość mocno się sprzeczali, głównie przy negocjacjach nowego CBA.

Samo przejście Jordana do Waszyngtonu było dla miasta nie lada wydarzeniem, ale sam zainteresowany nie miał zamiaru być częstym gościem w MCI Center. Jego umowa wymagała obecności tylko na sześciu meczach w sezonie. Nie mający żadnego doświadczenia w zarządzaniu Jordan zatrudnił więc swoich znajomych do wykonywania pracy przy zespole, a sam poświęcał się innym biznesom i grze w golfa.

Tymczasem Wizards nie przestawali być fatalni, a konflikt gonił konflikt. Atmosfera w drużynie i samej organizacji była katastrofalna. Abe Pollin był zbyt lojalny, żeby zwolnić zawczasu pełniącego rolę GM’a Wesa Unselda, który ściągnął w poprzednich latach mało perspektywicznych graczy na wysokich kontraktach. Rod Strickland i Mitch Richmond byli jednymi z nich. Zespół tworzyli między innymi Christian Laettner, Juwan Howard i młodzi wtedy Richard Hamilton oraz Courntey Alexander. Zespół zbudowany za duże pieniądze wygrał tylko 19 spotkań w sezonie 2000/2001. Leonard Hamilton, trener z przeszłością uniwersytecką, którego wybrał Jordan do prowadzenia tego teamu, ewidentnie nie podołał wyzwaniu.

Jordan w końcu postanowił wziąć sprawy we własne ręce. Dosłownie. Zadecydował, że wróci do koszykówki, choć osoby z jego bezpośredniego otoczenia wyraźnie mu to odradzały, bojąc się nie tylko o kondycję, ale i jego dziedzictwo jako sportowca. Jordan chciał jednak odmienić kulturę w Wizards, służąc młodym graczom jako wzór do naśladowania.

Jako koszykarz musiał zgodnie z przepisami zrzec się udziałów w drużynie. Umówił się więc z Pollinem, że ten „odłoży” mu je i zwróci, gdy Michael zakończy definitywnie karierę. Planował wtedy też wykupienie większej ilości udziałów, by stać się właścicielem większościowym Wizards.

W międzyczasie odbył się Draft 2001 roku, w którym zespół Jordana wybierał z jedynką. Było to jeszcze przed wprowadzeniem przez ligę przepisów zabraniających graczom prosto po liceum zgłaszania się do naboru. Takim graczem był Kwame Brown. Eksperci byli zgodni, że to najlepszy dostępny zawodnik i doradzali ten wybór Jordanowi.

Atak na World Trade Center 11 września 2001 roku pokrzyżował Jordanowi plany ogłoszenia decyzji o powrocie do koszykówki. Ze względu na szacunek dla ofiar zamachu, zawodnik odwlekł w czasie publiczne przekazanie tej informacji.

W oświadczeniu dla mediów Jordan napisał:

„Wracam jako zawodnik do gry, którą kocham. Jestem wyjątkowo podekscytowany Washington Wizards i przekonany, że mamy fundamenty, by zbudować zespół walczący w Playoffs. Szansa, by uczyć naszych młodych graczy i pomagać im wchodzić na wyższy poziom bardzo wpłynęła na moją decyzję.”

Kwota zapisana w jego dwuletnim kontrakcie miała zostać przekazana fundacjom działającym na rzecz pomocy rodzinom ofiar ataku na WTC. Wyniosła ona około miliona dolarów.

John Thompson, były trener uczelni Georgetown, cytowany przez Rolanda Lazenby’ego w książce Michael Jordan Życie, mówił:

„Martwię się o Michaela. Niby się cieszę, ale muszę powiedzieć, że byłem zdecydowanie przeciwny jego powrotowi. Myślę, że wobec standardów, które wyznaczał, oczekiwania będą bardzo nierealistyczne. No i skończyły się już te wszystkie loty i dunki z linii rzutów wolnych. Teraz będzie więcej grał na parkiecie. Zaczniemy go nazywać Floor Jordan.”

Treningi z Jordanem nie były łatwe. Najbardziej przekonał się o tym Brown. Wiele osób z ligi uważa, że to właśnie przez Jordana Brown nigdy w lidze nie zaistniał. Jerry Krause – menadżer Chicago Bulls w najlepszych czasach tej organizacji – mówił:

„Słyszałem, że Michael tak bardzo się go czepiał, że zrujnował talent tego dzieciaka. Ojciec Browna siedział, matkę dopiero czekało więzienie. Miał mnóstwo problemów rodzinnych. To nie był typ chłopaka, na którego powinno się krzyczeć. Ludzie, których znam i którzy pracowali wtedy w Wizards, twierdzą, że Michael go zniszczył.”

Sam Kwame zaprzeczał jednak takiemu scenariuszowi, twierdząc, że był po prostu niedoświadczony i nie miał pojęcia o prawdziwej koszykówce. Chwalił wręcz wsparcie weteranów.

Pierwszy mecz po powrocie Jordan rozegrał przeciwko Knicks w mecce koszykówki – Madison Square Garden. Zaliczył 19 punktów, 6 zbiórek, 5 asyst i 4 przechwyty, ale trafił tylko 7/21 z gry, a Wizards przegrali.

Drugi mecz, w Atlancie był już o wiele lepszy. Wizards wygrali, a Jordan zdobył 31 punktów, do których dołożył 6 zbiórek i asyst.

Wizards z każdem meczu sezonu byli coraz lepsi, ale legenda Jordana zderzyła się z rzeczywistością w grudniu 2001, kiedy to zdobył tylko 6 punktów przeciwko Pacers, przerywając serię 866 meczów z dwucyfrową zdobyczą punktową. Na rehabilitację długo czekać jednak nie było trzeba. W kolejnym meczu 38-latek zdobył 51 punktów w 38 minut przeciwko Hornets. W następnym 45 przeciwko Nets. To był właśnie charakter najlepszego koszykarza w historii.

https://www.youtube.com/watch?v=QWjXJ_kaf-M

Jordan miał dobry sezon indywidualnie. Notował średnio 22,9 punktów i ponad 5 zbiórek i asyst w 60 meczach. Został wybrany do Meczu Gwiazd. Wizards jednak odmienić mu się nie udało. Zespół nie awansował do Playoffs, a on sam zakończył sezon na początku kwietnia, skarżąc się na kolana. W swoim ostatnim meczu sezonu zdobył tylko 2 punkty przeciwko Lakers. To był najgorszy wynik w jego karierze.

“Zdecydowanie czuć było coś specjalnego, kiedy Jordan był w Waszyngtonie” – wspomina Jake Whitcare z portalu Bullets Forever. „Bilety na wszystkie mecze były wyprzedane, wyraźnie wzrosło też zainteresowanie mediów drużyną. Chyba nigdy nie widziałem, by Wizards poświęcano tyle uwagi.”

Latem 2002 Wizards oddali do Pistons Richarda Hamiltona w wymianie za Jerry’ego Stackhouse’a. „Rip” był cenionym talentem i drugim strzelcem zespołu, ale nie dogadywał się z Jordanem, więc ten nie miał problemów z wysłaniem go do Detroit. „Stack” miał być starterem w nowych rozgrywkach, a MJ szykował się do roli 6th-Mana.

Już po dwóch tygodniach sezonu, menadżer Jordan stwierdził, że jednak wstawi się do pierwszej piątki. To nie były najlepsze rozgrywki dla Wizards. MJ znalazł się jednak w składzie Wschodu na All-Star Game 2003 w Atlancie. Tracy McGrady i Allen Iverson zaoferowali mu nawet miejsce w pierwszej piątce, ale Jordan zgodził się dopiero w ostatniej chwili, gdy zaproponował mu to Vince Carter. Nie zagrał dobrego meczu, ale jego klasyczny fadeaway dał Wschodowi prowadzenie na niespełna pięć sekund przed końcem. Przez faul Jermaine’a O’Neala Kobe Bryant doprowadził jednak do dogrywki i to Zachód ostatecznie zwyciężył po dwóch dodatkowych częściach meczu. Dla Jordana to był ostatni Mecz Gwiazd. Przegonił w nim Kareema Abdula-Jabbara w klasyfikacji najlepszych strzelców ASG.

Reszta rozgrywek była swoistym tournée pożegnalnym. Jordan wykręcał przeciętnie 20/6/4, jako jedyny zawodnik zespołu zagrał we wszystkich 82 meczach, czterokrotnie ustalał rekord w ilości zdobytych punktów w jednym meczu przez 40-latka (najwięcej 43 punkty – sprawdź koniecznie), ale Wizards tylko wyrównali bilans 37-45 z poprzedniego sezonu.

“Myślę, że największym mankamentem czasów Jordana w Wizards było to, że nie był skutecznym strzelcem, a ciągle oddawał mnóstwo rzutów. To sprawiło, że zespołowi trudno było odnieść sukces. To było prawie jak oglądanie kogoś, kto nieudolnie próbował udawać MJ’a” – mówi Whitacre. „Choć należy mu się wiele szacunku za dobrą grę jak na swój wiek, nie może być porównywany z innymi wielkim graczami tej organizacji, jak Wes Unseld, John Wall, Elvin Hayes, Gilbert Arenas, Gus Johnson i innymi.”

Michael definitywnie zakończył swoją karierę koszykarską po sezonie 2002/2003, będąc przekonanym, że wróci do swojej roli udziałowca Wizards. Abe Pollin miał jednak inne plany.

Relacje obu panów przez te wszystkie lata były bardzo złe. Krause twierdził nawet, że właściciel Wizards wygadał mu się, że „zamierza wydymać” Jordana. Michael został zwolniony ze stanowiska GM’a, a jego udziały pozostały u Pollina. Pollin, który nigdy nikogo nie zwolnił, zrobił wyjątek dla najlepszego koszykarza w historii.

Choć lata Jordana-menadżera w Wizards często postrzegane są przez pryzmat wyboru Kwame Browna z numerem pierwszym Draftu 2001 i oddanie utalentowanego „Ripa” Hamiltona, to nie można zapominać, że MJ pozbył się też fatalnych kontraktów Isaaca Austina i Juwana Howarda oraz wykupił wysokie umowy podstarzałych Roda Stricklanda i Mitcha Richmonda za pieniądze mniejsze, niż mieli obiecane; oczyścił salary i przygotował zespół do przebudowy po swoim odejściu. To dzięki Jordanowi Wizards mieli budżet na Gilberta Arenasa, a pozyskany przez MJ’a Stackhouse został wymieniony na Antawna Jamisona. Jak zauważa Whitacre, Jordan zdołał ostatecznie postawić Wizards na nogi, tak jak to zapowiadał, choć nie poprzez swoją grę, a robiąc miejsce dla przyszłych gwiazd klubu z D.C.. Nic dziwnego, że czuł się przez Pollina wykorzystany.

„Nie musiałem wracać, ale zrobiłem to, chcąc pomóc organizacji stanąć z powrotem na nogi. I co dostałem w zamian? – Twoje usługi nie są już pożądane ani potrzebne. – Czuję się więc w pewnym sensie wykorzystany. Gdybym wiedział, że tak się potoczą sprawy, nie wróciłbym do gry”.

Dyskusja 6G

Komentarze 0

Masz coś do dodania? Wskakuj do rozmowy.

Jeszcze nikt nie skomentował tego tekstu. Rozpocznij dyskusję.

Szósty Gracz na bieżąco

Włączyć powiadomienia?

Damy Ci znać o nowych tekstach, podcastach i materiałach 6G. Po kliknięciu potwierdź zgodę w oknie swojego urządzenia.

Możesz zmienić decyzję w sekcji „Powiadomienia 6G” w stopce.